Kenter Tiyatrosu. Kutsal bir mabed gibidir benim için. Mimarisiyle, her ayrıntının ince bir estetik beğeninin izini taşıyor olmasıyla bana Yıldız Kenter’i ve o muhteşem oyunları hatırlattığı için.

İlk aklıma gelenler : “Çöl Faresi”, “Bodrumdaki Pencere”, “Guguk Kuşu”, “Katır Tırnağı”, “Arzu Tramvayı”, “Küçük Mutluluklar”, “Ben Anadolu”, “Savunma”, “Orhan Veli”, “Nükte”, “Ramis ile Jülide”, “Nalınlar”.

Kenter Tiyatrosunun fuayesinde fotoğraflar dururdu, şimdi azalmış.

Yıldız Kenter, Şükran Güngör, Kamuran Yüce, Gül Onat, Mehmet Birkiye, Kadriye Kenter, Gülsüm Kamu, Meral Taygun…

Birkaç basamak inildiğinde program dergileri, geçmiş oyunların kitapları (Aptal Kız mesela, Fadik ), onların yanında Kamuran Yüce’nin şiir kitapları dururdu. Muhsin Ertuğrul’un imzalı bir portresi.