Kategori

Tiyatro

Portreler

Hümeyra’nın Şarkıları Hiç Eskimedi

Meğer Hümeyra ile farklı yılların 15 Ekim’inde dünyaya ‘merhaba’ demişiz. Düşünüyorum da, Hümeyra’yı tanımam, ilk 45’lik plağıyla olmuştu aslında. O güne kadar dinlediklerimin çok dışında, adeta içe işleyen farklı bir yorumla karşılaşmıştım. Kördüğüm ,Dilber, Güzelliğin On Para Etmez, derken aylarca…

Yazıyı göster
Portreler

Yüzü Gözyaşları İçindeydi…

Hayatın alaca karanlığına gerilmiş, beyaz perdede, diyelim ki kırk küsur yıl kadar önce, bir hayal kadın olarak tanımıştık Adile Naşit’i. Saadet Hanım. Hafize Ana. Adoş. ‘Hisseli Kumpanya’nın Adalet’i. “Neşe-i muhabbet”imiz, vazgeçilmezimizdi o. Mutlu muydu, gerçekten mutlu olabilmiş miydi, yanıtı zamana ve sanatın koynuna…

Yazıyı göster
Portreler

Başrolde Filiz Akın

“En zoru budur işte; kendi gözlerine, kendi yüreğine, kendi geçmişine, kendi hayatına bakmak.Sahiden bakmak.Ne gördüğü değil, ne görmek istediği önemliydi.Ya alıp kendini gidecekti, ya da terk edecekti. Kararını verdi. Geriye ‘Aşkın Romans’ını bıraktı…” “Aşkın Romansı” / Tülay Bilginer Bir benzeri…

Yazıyı göster
Portreler

Mecburiyetten Tiyatrocu

Pencere camlarında yağmur taneleri. Duvarda kunt, el değmemiş bir hüzünle menevişlenen gölgeler. Tavandan mavisi bol eflatun bir ışık süzüldü. Havanın ürperten ıslaklığını yerle bir eden o sesle gülümsedim: “Ben Prenses Mehtap Yanık . Oryantal rakkaseniz. Koca bulalım derken, dansöz olduk…

Yazıyı göster