– Şu anda gerçekleşiyor olması ne kadar tuhaf, değil mi?

– Tuhaf mı?

– Yıllardır bu treni beklemiyor muyduk?

– Hiç gitmek istemediğim bir yere giden treni. Ayrıca ona sen biniyorsun, ben değil.

– Gelecekte ne var hiç merak etmiyor musun?

– Aynı anda iki yerde olamam.

– Burada kalmanın hiçbir anlamı yok ki. Herkes gitti. Baksana şu etrafına! Ne kaldı geriye? Koca bir toz yığını artık bu dünya. Yaşayamazsın burada.

– Terk edemem burayı.

– Beni yalnız bırakıyorsun.

– Merak etme yalnızlığı da yanımda götürüyorum.

– Nereye?

– Şu yeni gelen trene.

– Geçmişe dönüp ne yapacaksın?

– Yok ettikleri dünyayı geri getireceğim.

– O kadar karanlığın içinde kaybolacaksın.

– Birinin bunu göze alması gerek.

– Ne için?

– Gömülmesine bile izin vermedikleri insanlığımız için.