Kategori

Portreler

Portreler

Senden Başka

O, ilk FLÖRT’ümüz, OLAMAM SENDEN BAŞKASIYLA dediğimiz ilk aşkımız; AH NEREDE diye yolunu gözlediğimiz, kolejli ‘gerçek’ sevgilimiz; belleğimizde düşlerimizde kalan tertemiz bir sevgi pırıltısıydı her zaman. Hep yakınımızdı. Şarkılarıyla en yakınımızdaydı. Şimdi düşünüyorum da, “Söyleyin arkadaşlar, aşk böyle mi başlar?”…

Devamını Oku
Portreler

Yağmurlu İklimlerin Kadını: Lale Belkıs

Yaşamın durduğu anlar vardır, işte o anlardan biriydi. Dışarıda soğuk, puslu bir gece. Şan Tiyatrosu. Işıklar kararıyor. Tek spotun aydınlattığı sahnede şarkısına başlıyor : ‘Çok sevildim, hem de çok sevdim.Kimine göre, çılgınlar gibi..çemberinden geçtim feleğin. Sayılınca sayan, sevilince seven… Çok…

Devamını Oku
Portreler

Bir Aktörün Hayatın Gerçeküstülüğüne Attığı İmza

“Herkes körlere acır. Ya her şeyi görenler? Onlara acıyan yok.”                                                                                                           ” Ocak ” / Turgut Özakman İnci grisi bir ışık düştü sahneye. Charles Dupont yavaşça ilerledi seyirciye doğru. Haldun Dormen’in yönettiği “Şahane Züğürtler”de Hakan Güner “bir aktörün hayatın gerçeküstülüğüne…

Devamını Oku
Portreler

Gazanfer Özcan’a Saygıyla

Sayın Gazanfer Özcan, Ömür dediğin üç gündür. Dün geldi, geçti. Yarın Meçhuldür. O halde ömür dediğin, bir gündür, o da ‘bugün’dür. (Özdemir Asaf) 17 Şubat 2009’da aramızdan ayrılmıştınız. Demek sekiz sene olmuş. Günümüze uyarlanmış vodvil, farsları Ali’li, Rüstem’li, Hüsnü’lü, Süleyman’lı,…

Devamını Oku
Portreler

Nasıl Bir Sevdaysa Eskitememiş Yıllar

Geniş zamanlarda yaşadığını söylemişlerdi. Dün, yarın, bugün yoktu onun için. Varsa da belirsizdi. Pusluydu, kim bilir? Dudaklarında yarım kalmış bir tebessüm. Mavi yıldız çiçekleri… Uzatılan mikrofonda kenetlendi parmakları bir an. Dikkat ettim, eski gözleri yoktu. Işıklı ela gözleri donuk bakıyordu…

Devamını Oku
Portreler

Nükhet Duru… Şarkılar… Şarkılarımız…

Kirpiklerinde titreşiyordu. Yüzüne belli belirsiz bir gölge düşmüştü. Bir sessizlik oldu ansızın. Hiçbir şey sormadı, gözpınarlarında biriken damlaları göstermemek adına başını çevirip pencereden dışarı, karanlık, ıslak sokağa baktı. Hüzün ve erguvan rengi bir matemin içinde demleniyor gibiydi. Bizse derin sulara…

Devamını Oku
Portreler

Hayat Oyun Değilse Nedir?

Artık çok daha iyi biliyorum, zaman zaman ‘Yoruldum, usandım, alıp başımı gideceğim,’ dese de, tiyatro Nedim Saban için son otuz beş senedir bir varoluş biçimi, varoluşunun, dahası hayata tutunuşunun tek ve gerçek nedeni. Sıra dışı birikimi, çabası, enerjisi, inadı, çok…

Devamını Oku
Portreler

Bir Sahne Dehası: Ali Poyrazoğlu

Ali Poyrazoğlu ile konuşuyoruz dakikalardır. Daldan dala atlıyoruz. Salkım saçak bir söyleşi bu. Korkuya kapılıyorum ister istemez. Ya şu anları kağıda dökemezsem yeterince ya eksik güdük kalırsa seçtiğim sözcükler. Varsın belleğini yitirmiş olsun, Madam Arşaluz’dan mı çekiniyorum yoksa? Ya yazımı…

Devamını Oku
Kapat