Kategori

Portreler

Portreler

Hikmet Körmükçü

“Dedesi Hazım Körmükçü. Amcası Settar Körmükçü”, diye mi başlamalıyım ? Yoksa, Tartuffe, Meraki, Sarıpınar 1914, Dallar Yeşil Olmalı, Türkiye Kayası, Keşanlı Ali Destanı, Hissey-i Şayia, Kafes‘de yaşar kıldığı unutulmaz karakterlerden mi söz etsem önce ? Hayır, Woyzeck diyorum , Arzunun Onda…

Devamını Oku
Portreler

Bir Başkadır Ayten Alpman

Hayatın hemen her oylumunda yüzüme çarpan hüzün, özlem, tutku, hasret, yeniliş, vazgeçişler, tekinsiz sevgiler, yasak aşklar bu kadar mı net anlatılırdı? Sesi kuşattı beni önce. Hüznün, yalnızlığın ne mene bir uçurum ya da mezar olabildiğini hatırlatırcasına. ( Sevinç dudaklarımda kırık…

Devamını Oku
Portreler

Hiç Ayrılamam Derken ‘Son Bölüm’

“İntihar etti.” diyorlar , yalan.”Meloş inziva bitti artık.” demişti telefonda. Yılbaşından hemen önce çıkacak kasetinden söz açmıştı , “Sendeki fotoğrafları kullanırız belki kapakta.” demişti. İntihar edecek insan böyle şeyleri düşünür mü hiç? Hayata bağlıydı Zeki Bey. Uykusu kaçtı mı gecenin…

Devamını Oku
Portreler

Hiç Ayrılamam Derken

Solgun bir ışık yayılıyordu pencerelerden. Hüznün çekik perdeleri aralanmıştı nicedir. Sabah olmak üzereydi. Camlar yağmur damlalarıyla çizik çizikti. Geriye dönmek için artık çok geçti. Vazgeçmek için de. Anlatacaktı. Her şeyi anlatacaktı. “Hayatınızda hep müzik, hep alkışlar, hayranlar oldu. Hep şöhret,…

Devamını Oku
Portreler

Senden Başka

O, ilk FLÖRT’ümüz, OLAMAM SENDEN BAŞKASIYLA dediğimiz ilk aşkımız; AH NEREDE diye yolunu gözlediğimiz, kolejli ‘gerçek’ sevgilimiz; belleğimizde düşlerimizde kalan tertemiz bir sevgi pırıltısıydı her zaman. Hep yakınımızdı. Şarkılarıyla en yakınımızdaydı. Şimdi düşünüyorum da, “Söyleyin arkadaşlar, aşk böyle mi başlar?”…

Devamını Oku
Portreler

Yağmurlu İklimlerin Kadını: Lale Belkıs

Yaşamın durduğu anlar vardır, işte o anlardan biriydi. Dışarıda soğuk, puslu bir gece. Şan Tiyatrosu. Işıklar kararıyor. Tek spotun aydınlattığı sahnede şarkısına başlıyor : ‘Çok sevildim, hem de çok sevdim.Kimine göre, çılgınlar gibi..çemberinden geçtim feleğin. Sayılınca sayan, sevilince seven… Çok…

Devamını Oku
Portreler

Bir Aktörün Hayatın Gerçeküstülüğüne Attığı İmza

“Herkes körlere acır. Ya her şeyi görenler? Onlara acıyan yok.”                                                                                                           ” Ocak ” / Turgut Özakman İnci grisi bir ışık düştü sahneye. Charles Dupont yavaşça ilerledi seyirciye doğru. Haldun Dormen’in yönettiği “Şahane Züğürtler”de Hakan Güner “bir aktörün hayatın gerçeküstülüğüne…

Devamını Oku
Portreler

Gazanfer Özcan’a Saygıyla

Sayın Gazanfer Özcan, Ömür dediğin üç gündür. Dün geldi, geçti. Yarın Meçhuldür. O halde ömür dediğin, bir gündür, o da ‘bugün’dür. (Özdemir Asaf) 17 Şubat 2009’da aramızdan ayrılmıştınız. Demek sekiz sene olmuş. Günümüze uyarlanmış vodvil, farsları Ali’li, Rüstem’li, Hüsnü’lü, Süleyman’lı,…

Devamını Oku
Portreler

Nasıl Bir Sevdaysa Eskitememiş Yıllar

Geniş zamanlarda yaşadığını söylemişlerdi. Dün, yarın, bugün yoktu onun için. Varsa da belirsizdi. Pusluydu, kim bilir? Dudaklarında yarım kalmış bir tebessüm. Mavi yıldız çiçekleri… Uzatılan mikrofonda kenetlendi parmakları bir an. Dikkat ettim, eski gözleri yoktu. Işıklı ela gözleri donuk bakıyordu…

Devamını Oku
Kapat