Kategori

Tiyatro

Tiyatro

Deftere Düşülen Notlar

Stefan Zweig’in son eseri olarak bilinen, “Satranç”a kattığı duyarlılık ve oyunculuk tekniğiyle bir kez daha kendini aşan, her sahnede kendiyle yarışan İpek Taşdan’ ı, kutlayarak başlamak istiyorum söze. Doğrusunu isterseniz, bazı çekincelerim vardı oyun öncesi, roman uyarlamaları beni oldum olası…

Devamını Oku
Portreler

Hayat Herkese Aynı

Geçtiğimiz haftalarda Hakan Eren ilk kez dinlettiğinde, ‘Hayatımı anlatan ikinci şarkı bu olmalı,’ dediğimi hatırlıyorum. Bir kez daha ‘duygularımın, geçmiş ve şu an’ ın sözcüsüydü Işıl Yücesoy. O benzersiz, o sıra dışı yorumuyla. Kalbimden beynime doğru sürüklendiğimi ayrımsamıştım işte. Elim…

Devamını Oku
Portreler Tiyatro

Bir Aktör…

Otuzlu yaşlarının neredeyse sonuna gelmişti. Tüm duygusal birikim ve hayat tanıklığı, yüzündeki o hep masum, çocuksu, biraz muzip ifade, rolüne gösterdiği özenle izleyicisinde doğru yansımalara neden oluyordu. Hiç kuşkusuz; başarısının mayası yetenek, gözlem gücü, sınır tanımaz duyarlılıklarla karılmıştı. Bir başka…

Devamını Oku
Tiyatro

Hüznün Yarısı Cebimde

Söz biter bazen. Uzun bir sessizlik çöker, hani. Ne aradığınızı bilmeden bir çekmeceyi, bir klasörü aralarsınız. Aynı duygular içindeydim dün akşam. Rastgele geçmiş zamanlarda yazdığım kimi yayınlanmış, kimi yarım bırakılmış, kimi daha sonraki bir çalışma için katlanmış notlarıma göz atarken…

Devamını Oku
Portreler

Sadece ve Her Zaman Ayten Gökçer

Moğol’un gelmiş geçmiş en güzel ecesi; ‘ruhu Tamu kızılı, alnına ikbal, kardeş, baba kanıyla yazılmış’ Bağdat Hatun’du o. Dedim ya, kardeş kanına belenmişti bir kez tacı. Erlik Han’a çevirmişti yüzünü. Tutkunun dehlizlerinde bir koşu tutturmuştu. Bir bumerang gibiydi kötülük. Sayısız…

Devamını Oku
Kapat