Kategori

Tiyatro

Portreler

Yağmurlu İklimlerin Kadını: Lale Belkıs

Yaşamın durduğu anlar vardır, işte o anlardan biriydi. Dışarıda soğuk, puslu bir gece. Şan Tiyatrosu. Işıklar kararıyor. Tek spotun aydınlattığı sahnede şarkısına başlıyor : ‘Çok sevildim, hem de çok sevdim.Kimine göre, çılgınlar gibi..çemberinden geçtim feleğin. Sayılınca sayan, sevilince seven… Çok…

Devamını Oku
Portreler

Bir Aktörün Hayatın Gerçeküstülüğüne Attığı İmza

“Herkes körlere acır. Ya her şeyi görenler? Onlara acıyan yok.”                                                                                                           ” Ocak ” / Turgut Özakman İnci grisi bir ışık düştü sahneye. Charles Dupont yavaşça ilerledi seyirciye doğru. Haldun Dormen’in yönettiği “Şahane Züğürtler”de Hakan Güner “bir aktörün hayatın gerçeküstülüğüne…

Devamını Oku
Portreler

Gazanfer Özcan’a Saygıyla

Sayın Gazanfer Özcan, Ömür dediğin üç gündür. Dün geldi, geçti. Yarın Meçhuldür. O halde ömür dediğin, bir gündür, o da ‘bugün’dür. (Özdemir Asaf) 17 Şubat 2009’da aramızdan ayrılmıştınız. Demek sekiz sene olmuş. Günümüze uyarlanmış vodvil, farsları Ali’li, Rüstem’li, Hüsnü’lü, Süleyman’lı,…

Devamını Oku
Portreler

Nasıl Bir Sevdaysa Eskitememiş Yıllar

Geniş zamanlarda yaşadığını söylemişlerdi. Dün, yarın, bugün yoktu onun için. Varsa da belirsizdi. Pusluydu, kim bilir? Dudaklarında yarım kalmış bir tebessüm. Mavi yıldız çiçekleri… Uzatılan mikrofonda kenetlendi parmakları bir an. Dikkat ettim, eski gözleri yoktu. Işıklı ela gözleri donuk bakıyordu…

Devamını Oku
Tiyatro

Bir ‘Ayrı’lamama Hikayesi mi?

Birbirinden doğan ve adeta yek diğerine iliklenerek çoğalıp çeşitlenen kıskançlıklar, mutsuzluk, düş kırıklıkları, duygusal ezimler, ağır basan alışkanlıklar… Bir yanda karşılıklı olarak suçlanan, ipotek altına alınan hayatlar, kaotik dünya sorunları. Zamanın yıpratıcılığına terk ediliş, öz suyunu yitirmiş aşk molekülleri… Yedi…

Devamını Oku
Tiyatro

Topuklu Terlik Süt Yapar

Figen Şakacı’nın yazdığı, Görkem Şarkan’ın sahneye koyduğu, yapımcılığını Aysa Prodüksiyon’un üstlendiği  “Topuklu Terlik Süt Yapar” adlı oyun, baştan sona iç acıtan bir mizah aslında. Kırk yaşında hayat acemisi, hayat kaçağı Müjde Yetiş, gerçekte ‘kendi kendini didikleyen, içip içip kahrolan, kimsesiz,…

Devamını Oku
Tiyatro

Hiç Kimse Sevda Şarkısı Söylemiyor

Turgut Özakman’ın “Fehim Paşa Konağı”nı her okuduğumda Yusuf’un ‘Kan gölünde nilüfer mi açar? Toprağı yüz bin insanın gözyaşıyla sulasak, bir tek çiğdem yeşertebilir miyiz? repliğinde duraksarım. “Sıkıldım ben bu kabadayılık oyunundan. Hiç kimse sevda şarkısı söylemiyor. Ela gözden, güzel yüzden,…

Devamını Oku
Portreler

Nükhet Duru… Şarkılar… Şarkılarımız…

Kirpiklerinde titreşiyordu. Yüzüne belli belirsiz bir gölge düşmüştü. Bir sessizlik oldu ansızın. Hiçbir şey sormadı, gözpınarlarında biriken damlaları göstermemek adına başını çevirip pencereden dışarı, karanlık, ıslak sokağa baktı. Hüzün ve erguvan rengi bir matemin içinde demleniyor gibiydi. Bizse derin sulara…

Devamını Oku
Portreler

Hayat Oyun Değilse Nedir?

Artık çok daha iyi biliyorum, zaman zaman ‘Yoruldum, usandım, alıp başımı gideceğim,’ dese de, tiyatro Nedim Saban için son otuz beş senedir bir varoluş biçimi, varoluşunun, dahası hayata tutunuşunun tek ve gerçek nedeni. Sıra dışı birikimi, çabası, enerjisi, inadı, çok…

Devamını Oku
Kapat