Kategori

Tiyatro

Tiyatro

Bir Başka ‘Şimdi’siz Aşkın Ardından

“Acele edelim,” dedi komiser. O zaman iki adamdan biri elini uzattı, kefenin dikişlerini sökmeye başladı, sonra ucundan tutup kaldırarak birdenbire Marguerite’nin yüzünü açtı. Görülmesi müthiş, anlatılması korkunç bir şeydi bu. Gözleri iki delikten başka bir şey değildi artık, dudakları yok…

Devamını Oku
Tiyatro

Sahi Mutluyduk Belki Bugüne Kadar

Rocco: – Neden mi oynamak istemedim? Çünkü hepimiz kırılganız. Bazılarımız diğerlerinden daha da fazla.  (Telefonunu çıkarır.) Haklısın. Bunlar haddinden de fazlasını biliyor hayatlarımız hakkında. Çok fazla kurcalamak istemedim. Kara kutular enkazlarda açılır. Ne zamanki, bu ilişki enkaza dönüşür, o zaman göstermek…

Devamını Oku
Tiyatro

Korku Bir Sis Gibi Yayılıyordu Şatoya

Birkaç kirli, çoktan rengi atmış eski çarşaf, bir leğen, çamaşır ipi, tahta mandallar ve iki çamaşırcı kadın: Mei ile Po. Kulakları ne kadar çok ses duydu onların, bilseniz. Ölüm çığlıkları, kutlamalar, feryatlar… Anlatma zamanıydı artık. Olup biteni anlatacaklardı. Bulundukları yerden…

Devamını Oku
Tiyatro

AN İçinde Bir Anı Olarak Kalabilmek

22 Mayıs akşamında Özge Midilli yönetiminde harikulade bir hareket  tiyatrosu izledim. Kelimenin tam anlamıyla, soluk kesiciydi. Her AN bir başka yüzleşme içinde buldum kendimi. Her AN anladım ki, soyağacımızda elem, isyan, umut, kırıklıklar, öfke, lanetli sevgiler var. Klarnet, çello ve…

Devamını Oku
Portreler Tiyatro

Bir Sahne Tasarımcısı : Cihan Aşar

Cihan Aşar ile geçtiğimiz hafta sahne tasarımından, tiyatrodan, çalışmalarından konuşurken, bir an Cavit Yamaç’ın bir yazısını hatırlamıştım: “Dyonissos ayinlerinden, Pitoef’in temsillerine, katedral önlerindeki ‘misterler’ den, Reinhardt-Creigh sistemlerine, ortaoyunundan radyo temsillerine kadar tiyatro, bir mektep, bir laboratuvar, bir müze olmayı hedef…

Devamını Oku
Tiyatro

Bir Kümes Hikayesi ki….

Hilmi Zafer Şahin imzalı “Bir Kümes Hikayesi ” adlı piyesi okurken, çocukluğumun tiyatro oyunları geçti gözümün önünden. İstanbul Şehir Tiyatrosu’nun Fatih ve Üsküdar Sahneleri, çarşamba günü saat 15.00’te son gongun çalmasıyla açılan o bordo kadife perde, alkışlar, alkışlar… Şimdi düşünüyorum…

Devamını Oku
Tiyatro

Sahiden de “Ah Şu Gençler”

“Avni Dilligil’i Anıyoruz ” ( 1979 ) adlı kitabı yeniden okurken, Tunç Yalman’ın satırları beni bir kez daha çok etkiledi: “Meraklanma,” demişti. “Ben kolay ölmem. Ama eğer emri hak vaki olacaksa, ben mutlaka sahnede can vereceğim. Çünkü yukarıdaki ile anlaşmamız…

Devamını Oku
Kapat